اژدها در داستان های اسطوره ای ایران، نماد گجستگی بویژه نماد خشک سالی است. پژوهش گران، نبرد پهلوان و اژدها را نماد نبرد ترسالی با خشک سالی می دانند. در این جستار انگاره ای دیگر درباره سرشت برخی اژدهایان در داستان های اساطیری به پیش کشیده می شود. چکیده سخن این است که اگرچه اژدها در اساطیر، نماد خشکی است، در برخی داستان های اژدهااوژنی، گزاره هایی است که نشان می دهد اژدها نماد خشکی سرمایی است نه خشکی گرمایی، زیرا در آن داستان ها، اژدها با زندانی کردن آب، بر آن چنبره می زند. با کشته شدن اژدها، آب روان می شود و گیاهان سربرمی آورند و این می تواند نماد شکست کوه های یخین باستانی و آب شدن یخ ها باشد. گزارش های فردوسی با یافته های زمین شناسان و پژوهندگان گروه جغرافیای طبیعی، بسیار هم خوان است و نشان می دهد که اژدها با یخبندان های دوره کواترنری پیوندی استوار دارد.